Close Menu
Dergi 67300Dergi 67300
    Facebook X (Twitter) Instagram
    4 Şubat 2026 , Çarşamba ABONE OL
    En Son:
    • S.S.Erbirlik Karayolu Yük Taşıma Kooperatifi, Seçkin Turhan
    • Türkiye’nin İlk Kadın Belediye Başkanı: Şadiye Hanım
    • Kdz.Ereğli’nin İlk Kadın Kooperatifi
    • İyileşmek İsteyen Gelsin!
    • Covid-19 Sürecinin İş Hukukuna Etkileri
    Facebook X (Twitter) Instagram
    Dergi 67300Dergi 67300
    • Ana Sayfa
    • Ereğli’de Yaşam
    • 67300 Dergisi
      • Röportajlar
        • Baş Köşe
        • Eskilerden Kim Kaldı
      • E-Dergi
        • Dergi 67300 – Sayı 2
        • Dergi 67300 – Sayı 4
        • Dergi 67300 – Sayı 5
        • Dergi 67300 – Sayı 6
      • Özel Konular
    • Kurumsal
      • 67300 Hakkında
      • Mart 2016’dan Günümüze Yolculuk
      • Künye
      • Abonelik İşlemleri
      • İletişim
    Dergi 67300Dergi 67300
    Sayı 8

    Siyahla Beyaz

    1 Mayıs 2017Yorum yapılmamış2 Mins Read

     

    Ercan Çalışkan – Eğitimci

    Yıl 1985, Ekim ayı… Bir tayin rüzgarıyla geldim Ereğli’ye. İlk izlenimimin ne olduğunu öğrenmek bile istemezsiniz. Atandığım okulun müdürü olan rahmetli Vahap Koç benim için okul yakınlarında bir ev kiralamış, geleceğim günden bir gün öncesinde de temizletmişti. Her şey hazır olunca da Kütahya’dan eşyalarımı yükleyip Ereğli yollarına düşmüş ve kamyonla okulun yakınlarına gelmiştim. Sonra… Okula ilk adımlarımı attım. Vahap Bey’in odasına girdim. Vahap Bey, hoş beşten sonra evin anahtarını getirmesi için, okulun müdür yardımcısını çağırdı. Biraz sonra müdür yardımcısı, rengi atmış bir şekilde geldi ve ağzından şu kelimeler döküldü: “Ev sahibinin akrabası olan bir bekçi gelmiş ve evin kiralık olmadığını söyleyip temizlikçiyi de evden kovup anahtarları almış.” Eşyaları kamyonun üzerinde, eşi, üç yaşındaki oğlu ve iki aylık kızı yolda olan bir ben… O anki halimi bir düşünün!

    Ereğli’yle böyle tanıştım… Korkunç bir rüya gibiydi ilk günler… Ama sonrası… Dershaneciliğe başlayışım, her yıl bambaşka dünyaları yaşatan, pırıl pırıl genç gözlerle buluşmam, onlarla dertlenmem, onlarla sevinmem; o ilk kabus günleri çabucak unutturdu.

    Ereğli’nin gerçek yüzünü o zaman gördüm. Doğal güzelliğini, insanlarının içtenliğini, büyük bir şehrin imkanlarına sahip küçük bir şehrin güvenliğini doyasıya yaşamaya başladım. Yıl 2017… Bir an önce geri dönme çarelerini araştırıp kolilerden sadece ihtiyaç duyduklarımızı açtığımız ilk yıldan bu yana tam 32 yıl geçmiş. Ve artık Ereğlili olmuşuz. Ve bu 32 yılda, yüzlercesi hep arayan hep soran, binlerce öğrencim olmuş. Ereğli’de nereye gitsem, gülen gözlerle karşılaşır olmuşum. Ereğli’nin resmi ve özel kurumlarında, sivil toplum kuruluşlarında; bu kurum ve kuruluşların yetkili makamlarında hep onlara rastlıyorum.

    Sadece Ereğli’de mi? Her yerde… Profesörler, doçentler, öğretim üyeleri, genel müdürler, doktorlar, mühendisler, öğretmenler, kamu yöneticileri… Bugünlerimde emeğiniz çok diyen yüzlerce güzel yürek… Dergi 67300’de bugüne kadar röportaj yapılanların büyük çoğunluğu… Onları da ekleyebilirsiniz.

    Son Paylaşımlar

    Sayı 8

    Kuşaklar Arası Mutluluk

    1 Mayıs 2017
    Sayı 8

    Daha İyi Çalışmanın Mutlu Sırrı, Shawnachor Psikolog – Tedx Söyleşileri

    1 Mayıs 2017
    Sayı 8

    Dünyanın En Büyük Şehri Hangisidir?

    1 Mayıs 2017
    Add A Comment

    Comments are closed.

    Son Yazılar
    • S.S.Erbirlik Karayolu Yük Taşıma Kooperatifi, Seçkin Turhan
    • Türkiye’nin İlk Kadın Belediye Başkanı: Şadiye Hanım
    • Kdz.Ereğli’nin İlk Kadın Kooperatifi
    • İyileşmek İsteyen Gelsin!
    • Covid-19 Sürecinin İş Hukukuna Etkileri
    Son yorumlar
      Dergi 67300
      Facebook X (Twitter) Instagram YouTube
      • Ana Sayfa
      • Abone Ol
      İnternet Danışmanlık: Aykut Ates Creative Studio © 2026

      Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.